W Myśliborzu, w Domu Sióstr Jezusa Miłosiernego w dniach 10-16.lipca 2026, 18 małżeństw z dziećmi, przeżywało rekolekcje tematyczne “Od Zniechęcenia Do Zachwytu”.
Małżeństwa po formacji podstawowej wybierały ten temat z różnych powodów: zniechęcenie pracą kręgu, zmęczenie pracą zawodową, trudne sytuacje małżeńskie i rodzinne, termin odpowiedni do urlopu, radość na myśl powrotu do Myśliborza, radość posługi, zachwyt Jezusem Miłosiernym…
Program rekolekcji obejmował treści związane z miłością Boga do każdego człowieka, miłością i jednością małżeńską, relacjami w rodzinach i kręgach.
Dzień rozpoczynał się Namiotem Spotkania z pytaniami do refleksji dostosowanymi do tematu dnia. W modlitwie Jutrzni polecano Jezusowi Miłosiernemu sprawy Kościoła i świata a nauka kapłana zawsze dotykała tematu dnia i Słowa Boga zawartego w Psalmach i czytaniach. Wspólne posiłki stwarzały okazje do poznania się i serdecznych rozmów. Młodzi małżonkowie ze zdziwieniem ale i radością podejmowali posługi na zmywaku, przy obieraniu ziemniaków i warzyw, starsi podejmowali je z radością, bo “zawsze tak było”.
Pełnione posługi na rzecz wspólnoty jeszcze bardziej zbliżyły uczestników do siebie. Już po pierwszym dniu można było się czuć, jak w jednej wielkiej, kochającej się rodzinie.
Punktem szczytowym każdego dnia była Eucharystia jednocząca z Bogiem i wspólnotą.
Istotnym elementem rekolekcji były konferencje przygotowane przez kapłana (ks. Tomasz Ślazyk) i animatorów (Karolina i Grzegorz Grodek, Barbara i Krzysztof Klajn, Jolanta i Jarosław Bochyńscy).
Poruszały ważne kwestie na temat roli i wagi Sakramentu małżeństwa, roli męża i roli żony w ujęciu biblijnym, a także sposobów budowania jedności małżeńskiej. We wszystkich wybrzmiewała potrzeba odnoszenia się do Pana Boga we wszystkich działaniach i planach, z uwagi na tak liczne różnice występujące miedzy małżonkami. Bo “bez Boga, ani do proga.”
{Mnie na nowo Pan Bóg otworzył serce i umysł na potrzebę
ADOROWANIA NASZEGO SAKRAMENTU MAŁŻEŃSTWA !
Gdzieś, w nawale spraw codziennych umykała mi ta ważna kwestia. Na nowo, po 45 latach wspólnego życia małżeńskiego, odkryłam jak ważna to kwestia dla umacniania jedności i miłości małżeńskiej.
Jola, żona Jarka }
Konferencja o Dialogu małżeńskim pozwoliła dobrze się do niego przygotować, by przeżyć go, wraz z miłującym Bogiem, jako ŚWIĘTO MIŁOŚCI MAŁŻEŃSKIEJ.
Ważnym przeżyciem dla każdego małżeństwa była indywidualna półgodzinna Adoracja Najświętszego Sakramentu, podczas której można było patrzeć w Oblicze Boga, wyśpiewać Mu pieśń dziękczynną, czy prosić o potrzebne łaski.
Podjęta “sztafeta modlitewna” przyniosła każdemu piękne owoce.
Po przeżyciu Drogi Krzyżowej, której rozważania przygotowali małżonkowie biorący udział w rekolekcjach,
po dialogu małżeńskim i indywidualnej Adoracji Najświętszego Sakramentu przyszedł czas na Odnowienie Przyrzeczeń Małżeńskich. Ksiądz Tomasz błogosławił każdą parę, prosząc Boga o potrzebne dary i łaski. Piękny korowód małżeństw zapoczątkowali Ewa i Jerzy – 49 lat małżeństwa a zakończyli Michalina i Damian – 10 lat małżeństwa.
{ Edyta z Pawłem – w środku stawki – wzruszeni i szczęśliwi. }
W rytmie Marsza Weselnego Mendelsona uczestnicy udali się na uroczystą kolację, po której szaloną zabawę z wielką radością i profesjonalizmem poprowadził Robert z diecezji kieleckiej, który z żoną Magdaleną rozpoczęli zabawę od poloneza z figurami!
Świętowanie pozwoliło wszystkim spojrzeć z wdzięcznością na wspólnie przeżywane lata.
Owocami tych rekolekcji każdy mógł się podzielić podczas godziny świadectw wygłoszonych wobec wspólnoty i w obecności Jezusa Miłosiernego. Wybrzmiały dziękczynienia za łaskę wiary i sakrament małżeństwa, różnego rodzaju odkrycia i postanowienia.
Zawierzenia i prośby można było także powierzyć Panu Jezusowi przez ręce Św. Siostry Faustyny i Błogosławionego Ks. Michała Sopoćki podczas wizyty w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego i w Domu Macierzystym Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego.
O niezwykłych losach tego Sanktuarium i historii powstania Domu Macierzystego opowiedziała Siostra Teresa Szałkowska, dając świadectwo żywej obecności Pana Jezusa w jej życiu. Dowodem na obecność i stałe działanie Pana Jezusa jest “ściana wdzięczności” pokryta zdjęciami małych dzieciaczków, których szczęśliwe narodziny wymodlili rodzice i tutejsze Siostry za wstawiennictwem św. Faustyny.
>> W tym miejscu Sekretarka Bożego Miłosierdzia „rozdaje dzieci”. <<
Tu niemożliwe staje się możliwe.
Umocnieni, na nowo zakochani w sobie i w Panu Jezusie, gotowi do dalszej pracy formacyjnej uczestnicy rozjechali się do swoich domów i wspólnot, dziękując Siostrom za gościnę i świadectwo żywej wiary przeżywanej we WSPÓLNOCIE.
A dzieci? Były z nami; pod opieką czujnej, radosnej i odpowiedzialnej diakonii:
Cioci Małgosi, Emilki, Weroniki i Adriana.
DZIĘKUJEMY WAM ZA POSŁUGĘ I WSPÓLNIE PRZEŻYTY CZAS.
Relacja z filmikami na Instagramie: https://www.facebook.com/reel/1291627253048443?locale=pl_PL
Tekst: Jola Bochyńska; Zdjęcia: uczestnicy rekolekcji.