Za nami cudowny weekend 13-15.03.2026, na Oazie Modlitwy dla członków KWC, który odbył się w Domu Słowa w Legnicy.
Już od pierwszych chwil zawiązania wspólnoty było czuć żywą obecność Chrystusa we wspólnocie, który obdarzył uczestników radością, życzliwością oraz otwartością na drugiego człowieka.
Nasza Oaza rozpoczęła się od wzruszającej Drogi Krzyżowej, ze wspólnie wyśpiewanymi słowami
„Matko, która nas znasz, z dziećmi twymi bądź… Przyjdź i drogę wskaż…
Do Syna swego nas prowadź… Pokój światu daj…”.
Mogliśmy zastanowić się nad własnymi słabościami, upadkami, grzechami, które każdego dnia przeszkadzają nam zbliżyć się do Chrystusa, który czeka na nas i chce być naszym ratunkiem w naszej codzienności, w drugim człowieku, we współmałżonku, w dzieciach, w naszej rodzinie, we wspólnocie.
Jeszcze tego samego dnia podczas Eucharystii Chrystus przygotował dla nas Słowo pocieszenia „Słuchaj Izraelu, Pan Bóg nasz jest jedynym Panem” co było dla nas drogowskazem i zachętą do słuchania i rozpoznawania woli naszego Pana.
Sobotę rozpoczęliśmy od Namiotu Spotkania, który wprowadził nas do pracy w grupach gdzie mogliśmy podzielić się tym jakie są nasze doświadczenia modlitwy i jak Pan nas przemienia poprzez modlitwę. Następnie wraz z młodzieżą Szkoły Animatora Ruchu Światło- Życie mogliśmy uczestniczyć w Eucharystii, którą odprawili wspólnie Moderator Diecezjalny Ruchu Światło-Życie ksiądz Jakub Bochyński oraz moderator diecezjalny Domowego Kościoła ksiądz Krzysztof Czerwiński.
Napełnieni łaską wiary i jedności wybraliśmy się na oazową pielgrzymkę do Sanktuarium św. Jacka, gdzie wspólnie w obecności Cudu Eucharystycznego o godzinie 15:00 odmówiliśmy koronkę do Miłosierdzia Bożego, a następnie był czas dla siostry i brata przy pysznych lodach i życzliwych rozmowach. Tego samego dnia mogliśmy wysłuchać konferencji księdza Jakuba, który przypomniał jak ważny jest powrót do wierności Panu Bogu, „dla Boga nie ma historii straconych. Póki człowiek żyje, jest nadzieja na powrót do Pana”.
Na koniec dnia mogliśmy adorować Jezusa w Najświętszym Sakramencie i w ciszy serca wypowiedzieć słowa „Jezu wybaw nas!
Co chcesz żeby w nas umarło – odcinaj, co chcesz żeby w nas owocowało – umacniaj”.
W niedzielę mogliśmy wspólnie zastanowić się: co w temacie postu musimy jeszcze przepracować? Co mnie w poście cieszy i buduje? Jakimi jesteśmy nauczycielami postu?
Zbudowani świadectwami oraz nakarmieni Słowem Bożym wyśpiewaliśmy hymn KWC, podczas którego jeden z naszych braci podjął dzieło Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, by wspierać tych, którzy sami podnieść się nie mogą.
Umocnieni Bożym błogosławieństwem rozjechaliśmy się do naszych wspólnot, by dawać świadectwo radosnego życia w trzeźwości.
Bogu niech będą dzięki za dar wspólnoty, wiary i wyzwolenia.
“Ożyli i stanęli na nogach” Ez 37,10
Tekst i zdjęcia Justyna i Michał Olech