“Ach, ubogi żłobie, cóż ja widzę w tobie?
Droższy widok, niż ma niebo, w maleńkiej osobie.
Zbawicielu drogi, tekżeś to ubogi!
Opuściłeś śliczne niebo, obrałeś barłogi.”
Kochani Oazowicze, członkowie wspólnot Ruchu Światło-Życie!
Słowa tej pięknej kolędy trafnie wyrażają zadziwienie nad tajemnicą Wcielenia. Jezus Chrystus, nasz Pan i Zbawiciel, zgodnie z odwieczną wolą Ojca, stał się jednym z nas. Ten akt miłości i solidarności z ludźmi przyniósł zaszczyt nam, a Jemu przyniósł niewygody, ból, odrzucenie, wreszcie gorzką mękę i śmierć.
Kościół w tych dniach będzie uroczyście celebrował tajemnicę Bożej miłości, która przekracza wszelkie granice: nieba i ziemi, wieczności i czasu, mocy i słabości. Zachęcam wszystkich do głębokiego przeżywania tego czasu we wspólnotach parafialnych i rodzinnych. Niech trudy adwentowego czuwania zostaną hojnie wynagrodzone przez Przychodzącego.
Łączę się ze wszystkimi we wspólnocie wiary i nadziei, widząc w Niepokalanej, Matce Kościoła i w świętym Józefie właściwe postawy otwartości na Boga. Bądźmy wszyscy zjednoczeni przy Panu, który swoim przyjściem daje światu Pokój.
Wasz Moderator,
ks. Jakub Bochyński